اینترنت

همان‌طور که می‌توان انتظار داشت، علاقه‌ی قابل‌توجهی به ظرفیت اینترنت و رسانه‌های اجتماعی برای ایجاد تغییرات اجتماعی در مقیاس گسترده وجود دارد. با این حال، این پرسش که آیا دسترسی به اینترنت و رسانه‌های اجتماعی وضعیت بد محروم‌ترین مناطق جهان را بهبود بخشیده‌اند یا نابرابری‌ها را تشدید کرده‌اند و همچنان ادامه دارد و برطرف نشده است.

در این فصل تاثیراتی را که رسانه‌های اجتماعی بر روابط جنسیتی، هنجارهای جنسیتی و هویت‌ها در سراسر پایگاه‌های میدانی خود داشته‌اند، بررسی خواهیم کرد. بر اساس جنسیت، ما به تفاوت‌های اجتماعی و فرهنگی میان زنانگی و مردانگی اشاره می‌کنیم که توسط عوامل بی‌شماری، از جمله استفاده از فناوری و رسانه‌های دیجیتال شکل گرفته است.

با افزایش محبوبیت رسانه‌های اجتماعی و فراگیر شدن آن در سراسر جهان، این تصور وجود دارد که نسل جدیدی از «بومیان دیجیتال» وجود دارد که در عصر دیجیتال متولد شده و رشد کرده‌اند. به‌ نظر می‌رسد که رسانه‌های اجتماعی بدل به زمینه‌ای در حال رشد برای بسیاری از روابط روزمره‌ی آنان شوند. به عنوان نتیجه، بسیاری از کشورهای جهان در تلاش برای درک این پدیده‌ی جدید و تاثیر آن هستند. به طور دقیق به این دلیل که رسانه‌های اجتماعی در حال حاضر در زندگی جوانان بسیار جای گرفته است، اضطرابی در حال افزایش است که این رسانه‌ها جایگزین تعاملات و روابط آفلاین هستند.

رسانه‌های اجتماعی و تجارت الکترونیک در چندین پایگاه میدانی، به طور کلی به عنوان ابزاری امیدوارکننده برای توسعه‌ی مشاغل محلی در مقیاس کوچک در نظر گرفته می‌شوند.

این فصل از مواضع قطبی‌شده‌ دوری می‌کند و در عوض بر روی شیوه‌های واقعی استفاده از رسانه‌های اجتماعی، همان‌طور که در پایگاه‌های میدانی ما رخ داده است، تمرکز می‌کند. این فصل ابتدا تمایز میان یادگیری رسمی و غیررسمی را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه رسانه‌های اجتماعی این مرزها را در چندین پایگاه میدانی ما به چالش می‌کشند. در برخی مکان‌ها، رسانه‌های اجتماعی حتی باعث تسهیل گریز از یادگیری رسمی می‌گردند.

این فصل به بررسی برخی از پروژه‌ها و رویکردهایی می‌پردازد که در سراسر اروپا و در سطح بین‌المللی برای به چالش کشیدن کلیشه‌های جنسیتی با استفاده از ابزارهای آنلاین یا با هدف ترویج تغییرات مثبت در رابطه با برابری جنسیتی در رسانه‌های اجتماعی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این فصل با بحث در مورد پتانسیل رسانه‌های اجتماعی برای ارتقای مکالمات پیرامون مسائل مربوط به زنان آغاز می‌شود و با نمونه‌هایی از ابتکارات آموزشی برای مقابله با آسیب‌های جنسیتی آنلاین پایان می‌یابد.

در ده سال گذشته، رسانه‌های اجتماعی تقریبا در تمام جنبه‌های زندگی انسان و سازمان اجتماعی از بازاریابی محصول و ارتباطات سیاسی گرفته تا سلامت، تناسب اندام و دوستیابی به سرعت یکپارچه شده‌اند. با این حال مانند تمام فناوری‌ها، رسانه‌های اجتماعی نیز بی‌طرف نیستند؛ بلکه آن‌ها مظهر ارزش‌های مسلط و ساختارهای قدرت جوامع و نهادهایی هستند که آن‌ها را به وجود می‌آورند.

هوش مصنوعی به عنوان یک پدیده‌ی به اصطلاح نوظهور، تاریخچه‌ای بسیار طولانی دارد.
هوش مصنوعی، سیر و روند تاریخی پرفراز و نشیبی را طی نموده است تا از اولین ماشین تورینگ(به عنوان دریچه‌ی ورود به دنیای شگفت‌انگیز رایانه‌ای)، تا شبکه‌های عصبی امروزی را طی نماید.

در مقدمه‌ی این جلد از کتاب، رسانه‌های اجتماعی را به عنوان استعمار فضای میان پخش سنتی و ارتباط خصوصی دو تایی تعریف کردیم، که در مقیاسی از اندازه‌ی گروه و درجات حریم خصوصی را در اختیار مردم قرار می‌دهد که آن را اجتماعی بودن مقیاس پذیر می‌نامیم. هر چند ما علاقه نداریم که تعریف‌مان بسیار فشرده یا مطلق دیده شود. بسیار نمونه‌های قبلی از ارتباطات گروهی آنلاین، مانند تابلوهای اعلانات و اتاق‌های گفت‌ و گو وجود داشت. همچنین اصرار بر این موضوع که واتساپ زمانی که به عنوان یک گروه استفاده می‌شود، نوعی از رسانه‌ی اجتماعی است؛ اما زمانی که فقط میان دو نفر استفاده شود، غیر قابل قبول است. تعریف ما نه مطلق است و نه مرز‌های ثابتی دارد؛ بلکه دستگاهی اکتشافی است که به روشن شدن پارامترهای مطالعه‌ی ما کمک می‌کند.

در ابتدای قرن 15 شمسی، اهمیت رسانه‌های جمعی و جایگاه آن‌ها در نظام سیاست‌گذاری کلان کشور بیش از پیش هویدا می‌شود. این مهم ما را بر آن می‌دارد که درباره مواجهه با فناوری‌های نوین موضعی خردمندانه اتخاذ کنیم و ربط و نسبت آن را با فرهنگ ایرانی‌ـ‌اسلامی مورد سنجش قرار دهیم.