اینترنت

در کنفرانس جهانی ارتباطات راه دور بین‌المللی (WCIT-12) در سال 2012، کشورهای عضو اتحادیۀ بین‌المللی ارتباطات راه دور (ITU) خواستار اصلاح معاهدۀ مقررات ارتباطات راه دور بین‌المللی (ITRs) بودند. این معاهده که در سال 1988 منعقد شده بود، برای مواجهه با تهدیدهای فزایندۀ مرتبط با جرایم سایبری، جنگ سایبری و جاسوسی سایبری عموماً منسوخ و نامناسب تلقی می‌شد. معاعدۀ ITRs اصول کلی مربوط به تأمین و عملیات سرویس‌های ارتباطات راه دور بین‌المللی را مقرر می‌کرد و ابزارهای نقل‌وانتقال بین‌المللی زیربنایی لازم برای ارائۀ این سرویس‌ها را معین می‌کرد.

در چشم‌انداز کسب و کار دیجیتال امروزی که به سرعت در حال تحول است، دستیابی به پیشرفت‌های معنادار نیازمند فراتر رفتن از گام‌های تدریجی است و این امر به تحولی جامع نیاز دارد. آینده‌ای که در آن کارایی‌های عملیاتی به طور یکپارچه بهینه‌سازی می‌شوند، وظایف روزمره خودکار می‌شوند و هوش مصنوعی به بینش‌های عمیق و راه‌حل‌های نوآورانه دامن می‌زند، نه تنها قابل تصور است بلکه به طور فعال دنبال می‌شود.

اولین کشمکش عمده در نخستین اجلاس جهانی جامعۀ اطلاعاتی (WSIS) رخ داد؛ اجلاسی که به ‌طور رسمی در سال 2003 در اتحادیۀ بین‌المللی ارتباطات راه دور (ITU) در ژنو آغاز شد و در سال 2005 در تونس ادامه یافت. پس از فروپاشی حباب دات‌کام طی سال‌های 2000 تا 2002، بیش‌ازپیش تصدیق شد که یک «خلاء نظارتی» وجود دارد و باید پُر شود. طی جلسات مقدماتی این کنفرانس، توسعۀ هنجارها و اصول نظارتی و همچنین تعریف «حکمرانی اینترنت» به هدفی محوری بدل گشت و یک گروه کاری در زمینۀ حکمرانی اینترنت تشکیل شد.

ما به بررسی کشمکش‌ها در حکمرانی اینترنت بر سر هنجارها و نهادها می‌پردازیم. در این عرصۀ نوظهور، حل‌وفصل اختلافات کمتر نهادینه‌ شده است و کشمکش‌ها در سطحی بنیادین رخ می‌دهند. حکمرانی اینترنت، رقابت دو اردوگاه قدرت را به نمایش می‎‌گذارد که به‌ واسطۀ اهداف اجتماعیِ اساساً متفاوت مشخص می‌شوند: اردوگاه لیبرال که از جایگاه تثبیت‌شده‌تری برخوردار است و بر نقش محدود حکومت، حکمرانی خصوصی و چندجانبه و همچنین آزادی بیان تأکید دارد.

تحول دیجیتال یکی از اجزای کلیدی استراتژی کلی تحول کسب‌وکار محسوب می‌شود و اگرچه تنها عامل نیست، اما برای موفقیت یا شکست هر تلاش تحولی، حیاتی است. فناوری‌های مناسب، به همراه افراد، فرآیندها و عملیات، به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که به سرعت به تغییرات و فرصت‌ها پاسخ دهند، نیازهای جدید و در حال تحول مشتریان را برآورده کنند و رشد و نوآوری آینده را به طرق غیرمنتظره‌ای پیش ببرند.

عصر دیحیتال، ابزارها، فضاها، روش‌ها و فرصت‌های فراوانی را برای بهره‌مندی افراد از حقوق‌شان فراهم کرده‌ است. برای مثال، آزادی بیان جامعه، فرهنگ و سیاست را متأثر می‌سازد و به ‌موازات آن که افراد جنبه‌هایی از زندگی‌شان را به ‌صورت آنلاین به ‌اشتراک می‌گذارند – از اخبار و سیاست گرفته تا برنامه‌های تلویزیونی محبوبشان – آزادی بیان نیز خاصیتی تعاملی‌تر می‌یابد.

تحول دیجیتال شامل پذیرش فناوری‌ها و فرآیندهای دیجیتال، برای تغییر اساسی نحوه عملکرد یک کسب‌وکار و تعامل با مشتریان است. راه‌حل‌های فناوری، از جمله هوش مصنوعی، اینترنت اشیا (IoT) و سیستم‌های اتوماسیون مبتنی بر ابر، اغلب به عنوان عناصر اساسی ابتکارات تحول دیجیتال به حساب می‌آیند.

تحول دیجیتال زمانی است که یک سازمان از فناوری‌های جدید بهره‌برداری می‌کند تا روابط خود را با مشتریان، کارکنان و شرکا بازطراحی کند و آن‌ها را دوباره تعریف کند. تحول دیجیتال در کسب‌وکار شامل همه چیز از نوسازی برنامه‌ها و ایجاد مدل‌های تجاری جدید تا ساخت محصولات و خدمات جدید برای مشتریان است. سازمان‌ها به انتخاب چارچوب‌های تحول دیجیتال به عنوان راهی برای بازاندیشی در سازمان و حفظ رقابت در صنایع و کسب‌وکارهای مربوطه می‌پردازند.

گارتنر به تازگی فناوری‌های نوظهوری را شناسایی کرده است که بر رهبران سازمانی در منطقه آسیا و اقیانوسیه تأثیر خواهد گذاشت. در این‌جا آن‌چه رهبران فناوری اطلاعات باید در مورد این فناوری‌های نوآورانه بدانند، آمده است.