در شرایط جنگ و نااطمینانی فراگیر، یکی از نخستین بخش‌هایی که تحت فشار قرار می‌گیرد، شبکه گسترده کسب‌وکارهای خرد و متوسط است؛ کسب‌وکارهایی که سهم بالایی در اشتغال، معیشت خانوار و پایداری اجتماعی دارند. در چنین وضعیتی، سیاست‌گذاری اقتصادی بیش از هر زمان دیگر نیازمند اقدامات سریع، کم‌هزینه و منعطف است. طرح «حمایت دیجیتال به منظور تقویت تاب‌آوری کسب‌وکارها در دوره جنگ» که از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس ارائه شده، تلاشی قابل‌توجه در همین راستاست و نشان‌دهنده توجه سیاست‌گذار به ظرفیت‌های اقتصاد دیجیتال در مدیریت شرایط بحرانی است.

بحران‌های دهه اخیر نشان داده‌اند که نظام‌های رسمی پاسخ به بحران — از دولت‌ها تا سازمان‌های بین‌المللی — به‌تنهایی توان پوشش کامل نیازهای اضطراری را ندارند. در این خلأ، پلتفرم‌های مشارکت‌محور ظهور یافته‌اند که با بسیج داوطلبان، داده‌های مکانی و شبکه‌های اجتماعی، نقش واسطه‌ای میان جامعه و سازوکارهای رسمی امداد ایفا می‌کنند.

دنیای پرداخت الکترونیک در دهه اخیر دست‌خوش تحولات بنیادینی شده است که قلب تپنده این تحولات، مقررات خدمات پرداخت نسخه دوم یا همان PSD2 است. اگرچه هدف اصلی این مقررات، شکست انحصار بانک‌ها و ایجاد بستری رقابتی برای ارائه‌دهندگان خدمات پرداخت شخص ثالث (TPPs) بود، اما موتور محرک و امنیتی آن، الزامات سخت‌گیرانه احراز هویت مشتریان یا همان SCA (احراز هویت قوی) است.

در شرایط جنگ و نااطمینانی فراگیر، یکی از نخستین بخش‌هایی که تحت فشار قرار می‌گیرد، شبکه گسترده کسب‌وکارهای خرد و متوسط است؛ کسب‌وکارهایی که سهم بالایی در اشتغال، معیشت خانوار و پایداری اجتماعی دارند. در چنین وضعیتی، سیاست‌گذاری اقتصادی بیش از هر زمان دیگر نیازمند اقدامات سریع، کم‌هزینه و منعطف است. طرح «حمایت دیجیتال به منظور تقویت تاب‌آوری کسب‌وکارها در دوره جنگ» که از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس ارائه شده، تلاشی قابل‌توجه در همین راستاست و نشان‌دهنده توجه سیاست‌گذار به ظرفیت‌های اقتصاد دیجیتال در مدیریت شرایط بحرانی است.