در جهان امروز، رسانه دیگر صرفاً ابزار انتقال خبر نیست؛ بلکه به یکی از اصلی‌ترین میدان‌های قدرت تبدیل شده است. اگر در گذشته، جنگ‌ها در میدان‌های فیزیکی و با سلاح‌های سخت تعریف می‌شدند، امروز بخش مهمی از تقابل‌ها در بستر رسانه و در ذهن مخاطبان شکل می‌گیرد. این تغییر، بیش از هر چیز، محصول تحول دیجیتال است؛ تحولی که قواعد بازی را از اساس دگرگون کرده است.
سواد رسانه‌ای در چنین فضایی، دیگر یک مهارت لوکس یا دانشگاهی نیست؛ بلکه به یک ضرورت عمومی تبدیل شده است. مخاطب امروز، در معرض حجم عظیمی از اطلاعات قرار دارد که بخش قابل توجهی از آن، هدفمند و جهت‌دار تولید می‌شود. بدون توانایی تحلیل، تفکیک و ارزیابی این محتوا، فرد به‌راحتی می‌تواند به بخشی از پازل یک جنگ رسانه‌ای تبدیل شود، بدون آن‌که خود بداند.
به بیان ساده، کسی که سواد رسانه‌ای ندارد، نه‌تنها مصرف‌کننده محتواست، بلکه ناخواسته بازتولیدکننده آن نیز هست.

وقتی بحران یا جنگ رخ می‌دهد، اولین نگرانی تنها امنیت نیست؛ اقتصاد بسیار مهم است. کسب‌وکارها تعطیل می‌شوند، رفت‌وآمد محدود می‌شود، زنجیره تأمین مختل می‌شود و ناگهان جریان عادی پول کند یا متوقف می‌شود. اما در سال‌های اخیر، یک متغیر جدید وارد معادله شده است: تحول دیجیتال . تحول دیجیتال یعنی استفاده هوشمندانه از فناوری برای ادامه دادن کارها، حتی وقتی شرایط عادی نیست. در زمان بحران، موضوع تحول دیجیتال دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛ بلکه یک ضرورت است.

قطع یا اختلال گسترده در اینترنت بین‌الملل در ماه‌ها و سال‌های اخیر به یکی از دغدغه‌های اصلی کسب‌وکارهای آنلاین در ایران تبدیل شده است. بر کسی پوشیده نیست که قطع دسترسی به سرویس‌ها و پلتفرم‌های بین‌المللی، تبعات اقتصادی، ارتباطی و حتی روانی جدی برای فعالان فضای مجازی دارد. با این حال، با توجه به شرایط جنگی و تنش‌های منطقه‌ای و جهانی، احتمال تکرار و حتی طولانی‌تر شدن این نوع اختلال‌ها وجود دارد؛ واقعیتی که نادیده گرفتن آن می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به کسب‌وکارهای اینترنتی وارد کند. در چنین شرایطی، استفاده هوشمندانه از ظرفیت‌های داخلی می‌تواند به راه‌حلی «برد–برد» برای کسب‌وکارها و کاربران تبدیل شود.

در گذشته اگر بحرانی رخ می‌داد، مردم منتظر اخبار ساعت ۲۱ می‌ماندند. امروز اما بحران اول در دستان ما و تلفن‌های همراه اتفاق می‌افتد. هنوز معلوم نیست که دقیق چه اتفاقی افتاده، اما ویدئوها و پیام‌ها در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شوند. بعضی واقعی‌اند، بعضی قدیمی، بعضی هم به طور کامل ساختگی. همین‌جا است که مرز بین «اطلاع‌رسانی» و «عملیات روانی» کمرنگ می‌شود.