ما با به کار بردن مدل هوک، میتوانیم رفتار کاربر را تغییر دهیم. تغییر رفتار و شکلدهی عادات، همانطور که میتواند با هدفی خوب انجام بگیرد، برای اهداف ناشایست هم مورد استفاده قرار میگیرد. اما سازندگان محصول هنگام شکلدهی عادت کاربر، چه مسئولیتی دارند؟ چه زمانی میتوانند و رواست که در کاربر اعمال نفوذ کنند؟
مطالعه «تفکر دیزاین» از آن جا برای علوم شناختی جذاب است که این تفکر نوع خاصی از رسیدن به شناخت را پیشنهاد میکند که محقق شدن آن در گرو تعامل میان دیزاینر و پدیدههایی است که در ادبیات این حوزه با عناوین «مسئله» و «راه حل» شناخته میشوند.
دغدغه اصلی «ورگانتی» در این کتاب تنها نوآوری نیست، بلکه «نوآوری دیزاین محور» است.
هوش مصنوعی به عنوان یک پدیدهی به اصطلاح نوظهور، تاریخچهای بسیار طولانی دارد.
هوش مصنوعی، سیر و روند تاریخی پرفراز و نشیبی را طی نموده است تا از اولین ماشین تورینگ(به عنوان دریچهی ورود به دنیای شگفتانگیز رایانهای)، تا شبکههای عصبی امروزی را طی نماید.
برای این که یک محصول در روتین زندگی فرد وارد و عادتساز شود، باید کاربر روی آن محصول سرمایهگذاری کند. هر چه کاربران، زمان و تلاش بیشتری را روی یک محصول یا خدمت سرمایهگذاری کنند، آن را بیشتر ارزشگذاری میکنند.
در مرحله پاداش متغیر، با حل یک مشکل، به کاربر پاداش داده میشود و همین، انگیزه عمل در مرحله قبل را تقویت میکند. ایال برای درک بهتر اهمیت پاداشهای متغیر، ما را به سفری در مغز دعوت میکند.
برای شروع یک عمل، انجام دادن (doing) باید آسانتر از فکر کردن (thinking) باشد. چرا که برای انجام یک عمل، هر چه تلاش فکری بیشتری صرف کنیم، احتمال شکل گیری عادت کمتر میشود.
ما زمانی رفتاری را انجام میدهیم که محرک، انگیزه کافی و توانایی لازم را برای انجام عمل داشته باشیم. اگر هر کدام از این عوامل حضور نداشته باشند، یا به میزان کافی موجود نباشند، رفتاری شکل نمیگیرد.
عادتها تحت تاثیر محرکها در طول زمان ساخته میشوند. برای درک بهتر، بیایید روند شکل گیری مروارید را بررسی کنیم. ورود یک دانه کوچک شن یا یک انگل ناخوشایند به درون صدف، باعث تحریک سیستم صدف میشود و بنابراین شروع میکند به لایههایی درخشان ساختن، تا این مهاجم را بپوشاند. عادتهای ما مانند مروارید هستند؛ به بستری نیاز دارند تا روی آن ساخته شوند. این محرکها هستند که بستر و مبنا را برای تغییر رفتار و شکل گیری عادت فراهم میکنند و ما را به سمت عمل سوق میدهند.
در مقدمهی این جلد از کتاب، رسانههای اجتماعی را به عنوان استعمار فضای میان پخش سنتی و ارتباط خصوصی دو تایی تعریف کردیم، که در مقیاسی از اندازهی گروه و درجات حریم خصوصی را در اختیار مردم قرار میدهد که آن را اجتماعی بودن مقیاس پذیر مینامیم. هر چند ما علاقه نداریم که تعریفمان بسیار فشرده یا مطلق دیده شود. بسیار نمونههای قبلی از ارتباطات گروهی آنلاین، مانند تابلوهای اعلانات و اتاقهای گفت و گو وجود داشت. همچنین اصرار بر این موضوع که واتساپ زمانی که به عنوان یک گروه استفاده میشود، نوعی از رسانهی اجتماعی است؛ اما زمانی که فقط میان دو نفر استفاده شود، غیر قابل قبول است. تعریف ما نه مطلق است و نه مرزهای ثابتی دارد؛ بلکه دستگاهی اکتشافی است که به روشن شدن پارامترهای مطالعهی ما کمک میکند.
زمانی که برای اولین بار وارد دنیای واقعیت مجازی شدم، افکار قبلیام را در خصوص رایانه به طور ناگهانی در هم شکست. به جای این که با صفحه کلید یا ماوس جلوی صفحه نمایش بنشینم، کلاه ایمنی را بر سر گذاشتم و دستکشی را پوشیدم و در آن لحظه احساس کردم در دنیای رایانهای غوطهور هستم. دیگر بیرون از رایانه نبودم، از شیشهی نمایشی که همیشه روبه رویم قرار داشت عبور کردم. بخش فلسفی ذهنم دچار ارتعاش و دیوانگی شد.
فصل اول کتاب قلاب با عنوان قلمرو عادتها (The Habit Zone)، با مثالی از زندگی شخصی ایال آغاز میشود. او به خاطر تغییر برنامه کاریاش، دویدن صبحگاهی خود را به عصر موکول میکند و بدون آن که متوجه باشد به خانم همسایه صبح بخیر میگوید و وقتی به خانه بازمیگردد صورتش را اصلاح میکند! او با این مثال نشان میدهد که عادتهای نهادینه شده در ما تا چه اندازه رفتارهای روزانه ما را هدایت میکنند. وی در ادامه به اهمیت کلی و مزایای رقابتی محصولات عادتساز برای کسبوکارها میپردازد.
ایمیل:
rastaathinktank@gmail.com
آدرس:
خیابان بهشتی، قبل از مفتح، جنب پست پیشتاز، کارخانه نوآوری مهام
