Blog

برای تصمیم‌گیری دربارۀ افراد براساس داده‌های شخصی‌شان یا گرفتنِ تصمیماتی که بر زندگی شخصی افراد تأثیر می‌گذارند، اغلب از هوش مصنوعی استفاده می‌شود. برای مثال، امروزه به ‌طور فزاینده‌ای برای تصمیم گیری‌های مربوط به استخدام‌های کاری از هوش مصنوعی استفاده می‌شود؛ از ارزیابی رزومه‌ها گرفته تا تجزیه‌ و تحلیل مصاحبه‌های ویدئویی.

در سالیان اخیر روانشناسیِ مصرف‌كننده يكی از گرايش‌های پرطرفدار و مشترک مابین دیزاین و روانشناسی به شمار می‌آيد كه بيش از هر چيز، در جست‌وجوی شناخت و تحليل رفتارهای مرتبط با مصرف خدمات و محصول  است. از مهم‌ترين زمینه‌های مطالعاتیِ اين حیطه، بررسی موضوعاتی چون توقعات، سليقه‌ها و خواسته‌های کاربر است.

صنعت معدن یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین بخش‌های اقتصاد جهانی است که منابع طبیعی را استخراج کرده و به صنایع مختلف عرضه می‌کند. با این حال، این صنعت به دلیل شرایط کاری سخت و خطرناک، همواره با چالش‌های ایمنی مواجه بوده است. حوادثی مانند انفجارها، ریزش‌ها و نشت گازها نه تنها جان کارگران را به خطر می‌اندازند، بلکه می‌توانند تبعات اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای نیز به همراه داشته باشند. در این راستا، تحول دیجیتال و استفاده از فناوری‌های نوین به عنوان راهکارهای دیجیتال می‌تواند یک روش مؤثر برای افزایش ایمنی و کاهش حوادث در معادن باشد.

نظیم‌گری (رگولاتوری)[1] به معنای نظم بخشیدن است؛ نظمی که اساسِ فعالیت کاربران در فضای مجازی و آن دسته از مناسبات ارتباطات جمعی نظیر آزادی‌های مدنی، مبادلات آزاد، روابط انسانی و البته مصالح و نیازهای جامعه است. مبنای تنظیم‌گری به معنای واقع کلمه، نظارت قانونی است؛ این‌ها همه در مقابل فیلترینگ است که با نگاهی سلبی و تنها در فقدان تنظیم‌گری مناسب و در بستر حکمرانی متمرکز و البته ناکارآمد، رخ می‌نماید!

هیچ اغراق نیست که بگوییم بدون اینترنت زندگی ما بی هیچ قید و شرطی مختل می‌شود. در دنیایی زندگی می‌کنیم که دسترسی به اینترنت از جمله حیاتی‌ترین بایسته‌ها برای ماست. ورود استارلینک به ایران و امکان برخورداری از اینترنتی بدون نظارت دولت، جدا از این که پرسش از سرنوشت این فناوری و نحوهٔ پاسخ دولت به آن را بر می‌انگیزد، پرده از مسئله‌ای بنیادین بر می‌دارد که مربوط به ماهیت دولت و بایسته‌های رابطهٔ وی با شهروندانش است.

هوش مصنوعی از طریق استنباط ‌کردن دربارۀ افراد، بر حریم خصوصی تأثیر می‌گذارد. استنباط به‌ واسطۀ پدیده‌ای رخ می‌دهد که آن را «اثر تجمیع» می‌نامم. این پدیده بیانگر این حقیقت است که واقعیت‌هایی که می‌توان با اتصال انبوهی از قطعات کوچک داده‌های شخصی آشکار کرد، بسیار بیشتر از چیزی است که هریک از قطعات به ‌طور جداگانه قابلیت ارائۀ آن را می‌داشتند.

به هنگامی‌ که با بحث نظری در مورد پارادایم‌های آینده‌پژوهی آشنا می‌شویم، به نظر می‌رسد که اکتشاف تحولات آینده اغلب شامل قالب‌های مشارکتی هنجاری برای کشف تصاویر و مفاهیم مختلف ذینفعان است. آینده‌پژوهی مطالعه علمی پیشرفت‌ها و محدوده‌های ممکن، مطلوب و محتمل آینده و همچنین شرایط این موارد درگذشته و حال است. آینده‌پژوهی‌های مدرن فرض می‌کنند که آینده به‌ طور کامل قابل ‌تعیین نیست و زمینه‌ای برای طراحیِ پیشرفت‌های آینده به طرق مختلف وجود دارد.

هوش مصنوعی، با خود جمع‌آوری حجم بی‌سابقه‌ای از داده را به ارمغان آورده ‌است.داده‌های شخصی عمدتاً به دو روش برای هوش مصنوعی جمع‌آوری می‌شوند: از طریق جمع‌آوری بدون رضایت داده از سطح اینترنت یا به ‌واسطۀ تغییر کاربری داده‌های مشتری یا کاربر.

در ادبیات حوزه‌ی «طراحی پژوهی»، «خدمت»، راهبرد سازمان‌ها برای دستیابی به اهداف گوناگون ازجمله اهداف اجتماعی است که با ارائه محتوای مشخص و از طریق کانال مشخص از ارائه‌دهنده خدمت به دریافت‌کننده آن انتقال می‌یابد و به‌زعم اوریچ و همکاران (2006) دارای الزامات کارکردی «پشتیبانی» و کارکردهای «ارضای نیازها» و «فراهم کردن اطلاعات» است.