طراحی رفتاری

هر تیم محصول محدودیت‌هایی دارد. محدودیت‌ها وظیفه “ساخت چیزی” را به یک مفهوم واقعی بر عهده دارند که تیم می‌تواند آن را طراحی و مهندسی کند. ما قبلاً در مورد برخی از این محدودیت‌ها صحبت کرده‌ایم (چشم‌انداز محصول، نتیجه هدف‌گذاری محصول، و اهداف تجاری شرکت). اکنون، می‌خواهیم محدودیت‌های دیگری را شناسایی کنیم که نحوه تعامل و تأثیر محصول بر کاربران را شکل می‌دهند.
بسیاری از این سؤالات معمولاً به عنوان بخشی از یک شرح پروژه برای مشاوره طراحی یا نشانه نیازمندی‌های بازاریابی پاسخ داده می‌شوند. آن‌ها ممکن است بخشی از مجموعه فرضیات استاندارد عملیاتی یک شرکت باشند. در هر صورت، مطمئن شوید که این محدودیت‌ها روشن هستند. هدف این است که از بن‌بست‌ها در مراحل بعدی جلوگیری کنیم.

در این سناریو، شرکت شما دارای یک چشم‌انداز است، چیزی که قصد دارد بسازد و جمعیتی که می‌خواهد به آن خدمت کند. محصول یا ویژگی جدید قرار است به کاربران کمک کند تا کاری انجام دهند، مانند جلوگیری از حملات آسم. شرکت تحقیقات بازار انجام داده و نیاز موجود کاربران را که این محصول می‌تواند حل کند، شناسایی کرده است. اما این‌که محصول دقیقاً چگونه به کاربران کمک می‌کند تا رفتارشان را تغییر دهند، هنوز مشخص نیست.

عادت‌ها به طور گسترده در محصولاتی که رفتار را تغییر می‌دهند استفاده می‌شود، برای مثال، Nike+ FuelBand عادت بررسی پیشرفت در طول روز با یک نشانه ساده (خود گروه)، روتین را با بررسی امتیازات (NikeFuel)  و پاداش (مشاهده افزایش امتیازات) را ایجاد می‌کند. اقدام انجام و ذخیره می‌شود  و بررسی پیشرفت عادت، بخش ضروری از این چرخه بازخوردی است که برای تشویق به ورزش بیشتر استفاده می‌شود.

در تفکر طراحی، مرحله “تست”  و “توسعه ” یکی از حیاتی‌ترین مراحل برای سنجش اثرگذاری و کارایی یک محصول یا تجربه کاربری به شمار می‌آید. با گسترش هوش مصنوعی، روش‌های سنتی تست که غالباً بر داده‌های کمی و جنبه‌های فنی تمرکز داشتند، دیگر به تنهایی پاسخگوی پیچیدگی‌های موجود نیستند. در دنیای امروز که فناوری‌های تعاملی به سرعت پیشرفت می‌کنند، استفاده از رویکردهای مبتنی بر روایت می‌تواند در ارائه دیدگاهی عمیق‌تر نسبت به تجربه کاربران نقش بسزایی داشته باشد. این رویکردها با تلفیق داستان‌گویی، شبیه‌سازی سناریوهای مختلف و ایجاد تعاملات طبیعی، امکان بررسی جنبه‌های احساسی و شناختی تعامل کاربران با محصول را فراهم می‌آورند. در نتیجه، بهره‌گیری از تست‌های روایت محور در طراحی‌های مبتنی بر هوش مصنوعی به سازمان‌ها کمک می‌کند تا تجربه‌ای واقعی‌تر، انسانی‌تر و معنادارتر برای کاربران خود خلق کنند.

در پاسخ به این سؤال که چگونه یک محصول می‌تواند به کاربرانش کمک کند تا از تمام مراحل قیف اقدام عبور کنند و واقعاً اقدام کنند؟ سه استراتژی کلی وجود دارد که یک سازمان می‌تواند برای تغییر رفتار و کمک به کاربران در انجام اقدام انتخاب کند. دو مورد از این استراتژی‌ها مستقیماً از ادبیات پژوهشی و تفاوت بین اقدامات تأملی و شهودی گرفته شده‌اند. استراتژی سوم که کمتر بدیهی و با این‌ وجود بسیار قدرتمند است، «تقلب» نام دارد.

داستان‌سرایی به عنوان ابزاری برای ایجاد همدلی و انتقال مفاهیم پیچیده، تیم‌های طراحی را قادر می‌سازد تا نیازها و مشکلات کاربران را درک کرده و به ایده‌های قابل اجرا تبدیل کنند. اصول داستان‌سرایی شامل سادگی، کوتاهی، و تمرکز بر تجربه کامل کاربر است و با استفاده از ابزارهای بصری مانند اسکچ و ویدئو، تاثیر آن را افزایش می‌دهد. نمونه‌سازی نیز به عنوان یک روش عملی برای آزمایش فرضیات و اصلاح ایده‌ها معرفی می‌شود. این ابزار به تیم‌ها کمک می‌کند با هزینه کمتر و در زمان کوتاه‌تر، بازخوردهای واقعی از کاربران دریافت کنند و مفاهیم را بهبود بخشند. ترکیب داستان‌سرایی و نمونه‌سازی نه تنها ارتباط مؤثری میان طراحان و کاربران ایجاد می‌کند، بلکه راه‌حل‌های طراحی انسان‌محور و مؤثرتری ارائه می‌دهد.