یاسمن حاجیان؛ کارگروه طراحی راهبردی
مقدمه: لحظه تاریخی و پرسش طراحی
ایران به تازگی حدود چهل روز جنگ را پشت سر گذاشتهاست؛ جنگی که ممکن است ادامه پیدا کند. این درگیری، فراتر از یک رویداد نظامی، آینهای است که در آن میتوان معماری قدرت را از نو دید و این پرسش را مطرح کرد که چرا فناوریهای ارزانتر توانستند معادلات راهبردی را دگرگون کنند. پهپادهایی با هزینه چند هزار دلار، سامانههای دفاعی میلیوندلاری را به چالش کشیدند. مفهوم «برتری تکنولوژیک» دیگر آنچیزی نیست که بود. برای فهم این تحول، به ابزاری نیاز داریم که بتواند آیندههای ممکن را تصور کند—نه فقط آیندههای محتمل. این ابزار، «طراحی گمانی» است؛ رویکردی که آنتونی دان و فیونا ریبی برای کاوش در تفکرناپذیرها و بازطراحی واقعیت توسعه دادند (Dunne & Raby, 2013).
عدمتقارن هزینه–اثر: بازنویسی معادلات قدرت
منطق «عدمتقارن هزینه–اثر» ساده اما برنده است: وقتی یک پهپاد دو هزار دلاری میتواند یک موشک دفاعی دو میلیون دلاری را فعال کند، طرف کمهزینهتر میتواند طرف پرهزینهتر را در یک جنگ فرسایشی از پا دربیاورد.در جنگ اخیر، پهپادها نشان دادند که حجم و هزینه پایین میتواند جایگزین پیچیدگی و قیمت بالا شود.
گزارش CSIS درباره کمپین پهپادی شاهد روسیه نشان میدهد که «اشباع پهپادی» میتواند پیشرفتهترین سامانههای دفاعی را خنثی کند (CSIS, 2025). تحلیل RAND نیز تأکید میکند که عدمتقارن هزینه، ابزاری راهبردی برای متعادلسازی قدرت است (RAND Corporation, 2019). نتیجه روشن است: برتری نظامی دیگر تابع بودجه نیست، بلکه تابع طراحی هوشمند سیستم است.
طراحی گمانی؛ تخیل در خدمت واقعیت
طراحی گمانی، رویکردی است که به جای حل مسائل موجود، آیندههای ممکن را میسازد. دان و ریبی آن را «طراحی برای بحث، نه مصرف» تعریف میکنند—ابزاری برای پرسیدن «اگر چه؟» به جای «چگونه؟» (Dunne & Raby, 2013). این رویکرد، ریشه در «طراحی بزرگ» دارد؛ تفکری که درباره آیندههایی میاندیشد که هنوز رخ ندادهاند و باید برایشان طراحی کرد. این نوع طراحی، فراتر از حل مسائل امروز است و به ساختن چارچوبهایی میپردازد که بتوانند با تحولات بنیادین و ناگهانی مواجه شوند. تیم براون، مدیرعامل آیدیو، میگوید: «طراحی گمانی به ما اجازه میدهد تا آیندههایی را که هنوز وجود ندارند، تجربه کنیم» (Brown, 2009).
برای سیاستگذار، این یعنی توانایی دیدن سناریوهای غیرخطی—مثلاً اینکه چگونه یک فناوری ارزان میتواند معماری دفاعی یک کشور را بازتعریف کند. کارل دیسالوو در کتاب «طراحی مخالف» نشان میدهد که طراحی میتواند ابزار سیاسی برای چالش با وضع موجود باشد (DiSalvo, 2012). در لحظه کنونی، طراحی گمانی دعوتی است به تصور آیندهای که در آن قدرت، دیگر تابع بودجه نیست.
از فناوری به سیستم: درس برای سیاستگذار
فناوری ارزان، تنها ابزار است؛ طراحی سیستم، تعیینکننده. درس اصلی این جنگ برای ایران این نیست که پهپاد بسازد، بلکه این است که چگونه یک اکوسیستم یکپارچه از فناوری، حکمرانی، و مشارکت بسازد. دونلا مدوز در کتاب «تفکر سیستمی» میگوید: «نقطه اهرم در یک سیستم، جایی است که تغییر کوچک، اثر بزرگ دارد» (Meadows, 2008). عدمتقارن هزینه، دقیقاً چنین نقطه اهرمی است. ریچارد بوکانان در مقاله کلاسیک خود درباره «مسائل بدساختار» تأکید میکند که طراحی، نه حل مسئله، بلکه بازتعریف مسئله است (Buchanan, 1992). برای ایران، این یعنی بازطراحی معماری دفاعی از «خرید تکنولوژی» به «طراحی سیستم». این نیازمند تفکر سیستمی است: یکپارچگی تولید داخلی، شبکههای توزیعشده، و مشارکت بخش خصوصی و دانشگاه.
نتیجهگیری: دعوت به عمل
این لحظه، فرصتی برای بازاندیشی است. طراحی گمانی به ما میآموزد که آینده را نمیتوان پیشبینی کرد، اما میتوان طراحی کرد. برای سیاستگذاران، طراحان راهبردی و آیندهپژوهان، این یعنی گذار از واکنش به پیشبینی، و از پیشبینی به ساختن. طراحی آینده، امروز شروع میشود.
منابع
Buchanan, R. (1992). Wicked problems in design thinking. Design Issues, 8(2), 5–21.
Brown, T. (2009). Change by design: How design thinking transforms organizations and inspires innovation. HarperBusiness.
CSIS. (2025). Drone saturation: Russia’s Shahed campaign. Center for Strategic and International Studies.
DiSalvo, C. (2012). Adversarial design. MIT Press.
Dunne, A., & Raby, F. (2013). Speculative everything: Design, fiction, and social dreaming. MIT Press.
Meadows, D. H. (2008). Thinking in systems: A primer. Chelsea Green Publishing.
RAND Corporation. (2019). Overextending and unbalancing Russia: Assessing the impact of cost-imposing options. RAND Corporation.
